Psalm 63.
Van David, toen hij is de woestijn van Juda was.
Israëls Triomflied.
O God, mijn God, ernstig zoek ik U, mijn ziel verlangt naar U,
mijn lichaam smacht naar U, in een dor en dorstig land, zo cru.
Een droog wild land, zonder water, alleen maar zand, zand, zand,
U hoorde mij roepen en zo behield ik mijn verstand.
Ik heb U in het heiligdom gezien, en zag Uw kracht, Uw heerlijkheid,
Uw grote majesteit in alle pracht.
Want Uw welwillendheid is beter dan het hele leven,
ik prijs U, mijn lippen roemen U, ik wil mij aan U geven.
Zo wil ik U dan prijzen, mijn leven lang, de handen heffen,
met vet en merg wordt ik verzadigd, ik kan niet beter treffen.
Mijn mond looft met lippen die jubelen, om U te prijzen,
op mijn bed denk ik aan U, om U mijn dank te bewijzen.
Ik peins over U als ik niet kan slapen en dank U, Heer,
omdat U mij, waar dan ook, tot hulp bent geweest,
steeds maar weer.
In de schaduw van Uw vleugels Heer, jubel ik zeer luid,
Dank U grote majesteit, ik ga alleen met U vooruit.
Mijn ziel, geheel aan U gehecht,
Uw rechterhand houd mij vast, maar wie mijn leven wil zoeken,
worden zichzelf tot ballast.
Die mij willen doden, komen in de diepten der aarde,
zij worden dan overgeleverd aan het zwaard mijn waarde.
Zij worden zo tot een prooi der vossen en wilde dieren,
daarna ben ik vrij, ik mag leven onder Zijn banieren.
De koning zal zich verheugen in God, de Heer, elk die bij Hem zweert,
zal zich beroemen, steeds weer.
Zodat de mond der leugensprekers wordt gestopt!
Berijmd door jiooda
Hartelijk dank.
Oase | 
